De broer van...

Notaris Simon van Sevenhoven

Hoewel notarissen geen akten mochten opstellen voor bloedverwanten tot de vijfde graad, lapten zij deze richtlijn regelmatig aan hun laars. Zo ook Simon van Sevenhoven. Vooral zijn broer Johannes, bierbeschooier en landeigenaar, lijkt vaak van de diensten van Simon gebruik te maken.

Het begint al in het eerste jaar van Simon van Sevenhoven als notaris. Johannes insinueert Marten Deijman, die een grote lading modder voor de huizen had gestort die Johannes van Marten huurt. Het was zelfs zo erg dat Johannes 'genootsaackt is geweest met een schuijtje aen 't lant te roeijen'. Deijman was niet van plan om de modder weg te halen. Hij schold Johannes uit op straat en zei dat Johannes de modder zelf maar weg moest halen.

'met een boosaerdicheijt over de volle straet bejegent'

De jaren daarna krijgt Simon meerdere keren per jaar bezoek van zijn broer. Johannes staat bekend als landeigenaar in Sloterdijk, maar ook de term huisjesmelker zou hem niet misstaan. In de meeste gevallen gaat het om de huur of verhuur van een huis of een stuk land. Johannes kwam echter ook bij de notaris voor het innen van achterstallige huur. En het bleef niet beperkt tot Sloterdijk. Ook bij de verhuur van huizen in Amsterdam was Johannes – en dus ook Simon – betrokken.

Amsterdam

Enkele huizen worden door Johannes meerdere keren verhuurd. Op de westelijke eilanden verhuurt Johannes in 1683 een huis aan de Buiten Wieringerstraat, voor de prijs van driehonderd gulden per jaar. In 1686 verhuurt hij hetzelfde huis, nu voor een jaarprijs van slechts tweehonderdvijftig gulden. Om de hoek van de Wieringerstraat ligt de Brouwersstraat, waar Johannes een herberg verhuurt. De Boerendans, zoals de herberg heet, wordt in de jaren 1682, 1686 en 1687 voor iets meer dan driehonderd gulden verhuurd. De bovenste kamers zijn geen onderdeel van de herberg, maar worden door Johannes apart verhuurd.

'voor den huijrtijd van vijff vierendeel jaers'

Meer in het centrum is Johannes eigenaar van 't Princenhoff, een huis gelegen in de St. Agnietenstraat. Hij verhuurt het huis vanaf mei 1687 voor twee jaar met een jaarprijs van vierhonderd gulden. Ondanks dit huurcontract, trekt een jaar later al een andere huurder in. Mevrouw Wieckenburg hoeft voor het huis slechts 318 gulden neer te tellen.

Johannes is ook betrokken bij de verhuur van een herberg buiten de Haarlemmerpoort. Hij stelt zich tot borg voor de huurder. Maar dat is niet zonder voorwaarden: Johannes krijgt bij de huurder het alleenrecht op de levering van zware en goede bieren. Zo leveren zijn contacten op de woningmarkt hem ook nog een mooi contract als bierbeschooier op.

Sloterdijk

Terug naar Sloterdijk. Johannes laat niet alleen (ver)huurakten opstellen door zijn broer Simon. Zijn nevenfunctie als landeigenaar levert hem namelijk ook behoorlijk wat kosten op, die hij bij zijn broer laat optekenen. Zo verklaart hij in januari 1683 dat hij samen met Wijbrant de Mont een huis heeft gekocht, 'aen 't welcke sij comparanten hebben getimmert'. Samen geven ze aan welke kosten ze hebben gemaakt bij de verbouw van het huis. Steenkoper, glazenmaker of metselaar, er zijn veel mensen bezig geweest met het opknappen van de woning. De rekening bedraagt een ruime tweeduizend gulden.

Ook bij de verhuur van land in de Sloterpolder wordt Johannes tot kosten gedwongen. Hij verhuurt het land aan Marten van Rossen, een vleeshouwer, maar is zelf voor een derde part verantwoordelijk voor de verbetering van het land. Daarbij moet hij ook nog eens een brug of overgang naar het land realiseren, waarbij de kosten geheel voor hemzelf zijn.

Conflict

In 1703 raken de gebroeders Van Sevenhoven verwikkeld in een conflict over de vestiging van een lijmziederij in Sloterdijk. Zo'n fabriek in de omgeving zou weleens slecht kunnen uitpakken voor de waarde van de bezittingen van Johannes aldaar. En dus stelt Simon op verzoek van de eigenaren en bewoners van Sloterdijk een attestatie op over de nadelen van een ziederij, waarbij Johannes getuigt. De verklaring spreekt van een 'onvermijdelijke stank' en verontreiniging van het water 'dat geen vis, van baars, carpers, braasem nog voorn kan int leven blijven'.

'meer verrot ende stinckent gemaekt'

De stank en verontreiniging van een lijmziederij zou vast niet ten goede komen aan de kwaliteit van Johannes' landerijen in Sloterdijk. Wat te denken van de meloenen op het veldje dat hij daar huurde. De opbrengst van de oogst, die hij verkocht aan een fruitverkoopster in Amsterdam, zou wel eens kunnen teruglopen. Om over zijn andere landerijen maar te zwijgen…

Volgens de overlevering zorgde de kwestie van de ziederij er ook voor dat Simon zelf in opspraak kwam door dronkenschap en omkoping. We komen Johannes en Simon dus vast nog regelmatig tegen de komende tijd.

- wordt ongetwijfeld vervolgd –
Tags

17e eeuwAmsterdamSloterdijkWonenSevenhoven
Deel artikel

     
   Gerelateerde artikelen